1 week in Kenia

Hallo allemaal,
Fijn dat jullie mijn blog weer lezen. Bedankt voor de reacties bij mijn vorige blog. Ik ben nu al een week in Kenia en... alles begint te wennen. Allereerst heb ik het erg naar mijn zin in het gastgezin. Het gaat allemaal makkelijk en draai mee in het gezin. Zo sta ik 's avonds gezellig samen met mijn Kenia-papa (zoals hij zichzelf noemt) de afwas te doen. En zo heb ik gisteren geleerd hoe ik mijn kleren met de hand moet wassen. Dat is echt een klus zeg, ga mijn wasmachine erg waarderen hier! Goed schrobben om de vlekken eruit te krijgen, want na een dagje werken bij APDK heb je echt geen schone kleren meer! De was droogt snel aan de waslijn hier in de tuin. Wel vast met wasknijpers anders nemen de apen ze mee! Ja ze lopen hier gewoon in de achtertuin, heel leuk om te zien! Ik zal voor het bewijs proberen een foto te uploaden. Ook begint het eten te wennen, gelukkig lust ik graag rijst enzo, want dat eet je hier elke dag. Verder gisteren voor het eerst vlees op, je moest wel kluiven maar dat is dan maar zo. Na een week geen vlees is het heerlijk! Wel mis ik het toetje.. dat kennen ze hier niet! De thee is niet echt lekker, ze drinken het met melk en heel veel suiker. Ik vind het veel te zoet. Gelukkig hebben we rooibos thee in de supermarkt gekocht, dat heb ik liever.

Bij APDK gaat het ook steeds beter. De kinderen leren je kennen, ook leer ik het personeel kennen en heb ik leuk contact. Vandaag heb ik geholpen in het klasje. Ik had kleurplaten en prikblokken van Nederland bij me, dit vonden ze erg leuk. Eerst ijverig alles gekleurd en daarna het plaatje uitprikken. Het klaslokaal hangt er vol van! En het is weer even wat anders voor de kinderen. Ook heb ik het spelletje UNO geïntroduceerd. Voor de jongere kinderen is het erg moeilijk, maar ik kan wel mooi de cijfers en kleuren oefenen met ze. Sommige kinderen van 10 jaar kunnen nog niet de cijfers herkennen, wel opdreunen maar daar heb je eigenlijk niets aan. Dus lekker oefenen met de kinderen. Verder speel ik met het personeel in de pauze wel vaak. Ze vinden het echt geweldig en het is erg gezellig. Vanmiddag lekker met de kinderen naar de speeltuin geweest. Je ziet ze genieten en het is goed om lekker bezig te zijn. Dat levert leuke foto's op! Ook ben ik vaak bij de ergotherapeuten te vinden. Ik kan het erg goed met hun vinden en heb leuk contact.

Ik ga proberen wat foto's te uploaden, hoopt dat het lukt!

Heel veel liefs Astrid

Eerste dagen APDK

Eerst wil ik jullie bedanken voor de lieve reacties. Het is echt fijn om ze te lezen als je zover van huis ben en alle geliefden zo mis. Bedankt! En ik kijk uit naar de volgende reacties! Mailen mag ook altijd... graag in een Word-bestand zodat ik niet lang op internet hoef.

Nu 2 dagen op APDK gehad. En ja, wat zal ik zeggen: Het is heftig maar ook leuk. Er zijn verschillende afdelingen op APDK, zoals fysiotherapie, ergotherapie, gipskamer, school, eetzalen en 3 slaapzalen. Maandag werd ik langs alle afdelingen rondgeleid. Overal handen schudden en uitleg horen. Het was erg interessant. Zo maken ze ook hun eigen protheses en brace. De collega's zijn erg aardig, alleen mijn naam vinden ze erg moeilijk om uit te spreken! J
Maandag ben ik eigenlijk overal gewoon wezen kijken, vragen, en voorstellen. Zo ben ik een tijd lang bij de ergo therapie geweest. Je ziet hier kinderen met klompvoeten, best vreemd om te zien. Sommige kunnen wel lopen maar vraag niet hoe. (op de bovenkant van hun voet!) Ook zie je kinderen met spina bifida (open ruggetje) Deze kinderen zijn vaak verlamd aan de benen. Bij de fysio leren ze hun toch nog wat mobiliseren. Met bijvoorbeeld een brace en krukken. Daar gaat wel lange tijd overheen. Ook liggen er kinderen in tractie of hebben gips. Ook zijn er kinderen met een waterhoofd. Echt sommige zo groot! Heftig zeg!

Dagprogramma van de kinderen:
- ontbijten
- wassen
- therapie
- thee pauze
- school
- Lunch
- rust tijd
- therapie
- thee pauze
- vrije tijd (speeltuin, tv kijken, spelletje)
- avond eten
- naar bed?

Ook was er maandag de Wardround. Dan lopen alle therapeuten lang de kinderen om hun vooruitgang te zien en rapporteren dit in het dossier. Of geven de wijziging door aan de verpleging. Dit is alleen op maandag. Soort MDO, voor de verpleegkundige onder ons. Zo ligt er ook een jongen met grote wonden. Hij heeft een infuusnaald en krijgt antibiotica in shot. Deze werd maandag gewijzigd omdat er niet genoeg resultaat te zien was.

Ook heb ik lekker bij de kinderen gezeten, kennis gemaakt en wat gespeeld. Een potje memory. Maar daar zijn ze beter in als ik! En ze waren helemaal gek van mijn stickers. Op hun hand en ze keken er de rest van de dag naar! Je maakt ze aan het lachen en je heb weer een hart gestolen. Ze zijn dol op wat extra aandacht. Dinsdag ben ik vooral bij de verpleegkundige geweest. Bedden opmaken, wonden schoonmaken, hechtingen verwijderen, medicijnen geven. Het was leuk maar zó anders!! 's Middags ben ik lekker met een groepje kinderen naar de speeltuin geweest. Er is een nieuwe speeltuin, aangepast op gehandicapte kinderen. Zij vinden dit zo leuk! Hele blije kinderen! En daar doe je het voor! Al is het wel erg vermoeiend, al die schommels, wipwap, draaimolens duwen. Gelukkig was ik samen met de ergo therapeut. Want in je eentje kan je niet die kinderen (met gips) tillen.

Nou dit was het weer! Hoop snel weer meer te schrijven! En misschien wat foto's te plaatsen!

Liefs Astrid vanuit Kenia, Mombasa

Ps. Mam en tante Agnita, ze drinken hier allemaal hun thee met melk! Hebben jullie dat hier vandaan ofzo?

Aankomst in Kenia

Hallo allemaal,

Hier eindelijk een berichtje van mij. Het gaat goed met mij! Het begint allemaal een beetje te wennen. Ik zal bij het begin beginnen, donderdag avond ben ik vertrokken vanaf Schiphol. Het afscheid was erg moeilijk, en zeker omdat je weet dat het voor zo lang is! L Ik vloog naar Nairobi om daar over te stappen op een vliegtuig naar Mombasa. Het overstappen ging goed, koffers gehaald en opnieuw ingecheckt! 4 ½ uur gewacht en toen eindelijk naar Mombasa. Daar werd ik opgewacht door Peter. Hij is de lokale coördinator van Doingoood. Hij stond daar met een bordje met mijn naam erop! Erg grappig! Hij bracht mij naar mijn gastgezin. Ik woon nu vlakbij het vliegveld en hoor regelmatig de vliegtuigen over mij heen komen. Het gastgezin is erg aardig, het bestaat uit Mama Leah en Francis. Ook woont er nog een zoon thuis. De andere kinderen studeren buiten de stad of zijn getrouwd. Ik heb de kamer voor mij alleen, want er is op dit moment geen andere vrijwilliger. En dat vind ik helemaal niet erg!! Het is wel heel de dag Engels praten, maar dat went snel genoeg. Soms wel moeilijk om ze te volgen maar ze zijn zeer gewillig om het mij nader uit te leggen.
Zaterdag ging ik met een vriend van Peter de stad in. We gingen met de matatu. Dat zijn de busjes die hier in Mombasa rond rijden. Dat is hier het OV. De matatu's scheuren letterlijk door Mombasa. Er rijden echt zó veel van die busjes... niet normaal. Maar in elk busje zit een 'driver' en een man die iedereen aanroept. Hij roept de bestemming naar iedereen en regelt de betaling. Als je uit het busje wil moet je tegen het dak kloppen! Maar die busjes rijden zó hard, echt niet normaal. Allemaal door elkaar, elkaar afsnijden om als eerste bij de volgende mensen te zijn. Soms zit je met heel veel in het busje en er kunnen er altijd nog bij!
De jongen liet mij zien waar de supermarkt is en we hebben een internet modem + card gekocht om vanaf mijn laptop te kunnen internetten. Ook heeft hij mij fort Jesus laten zien, alleen de buitenkant want het was al erg laat. Misschien dat ik later er eens in ga kijken. Hier waren veel toeristen. En was ik tenminste niet de enige blanke! Want in de stad zelf voelt dat wel zo... je bent echt de enige en wordt door iedereen nagekeken. Wat ik in de stad heb gezien was soms echt heftig. Het is een drukte van jewelste en het is echt een chaos. Maar hier zal ik wel aan wennen. Ook hel veel oude gebouwen, lijkt alsof ze ieder moment kunnen instorten. Maar ik zal ook de straatkinderen met vieze oude kleren en zonder schoenen. Sommige met een lijmflesje om dit op te snuiven. Dit vind ik echt zo erg om te zien... kinderen vaak zonder toekomst. Even later voelde ik nog een graai in mijn broekzak. Gelukkig zat daar niets in, maar je weet weer ff heel goed waar je bent! It's real life for the childeren!
Ik ben nog niet in APDK geweest. Daar begin ik maandag pas. Het klikt erg goed met het gastgezin. Ze zijn heel erg geïntereseerd in 'the farm of my husband!'. En ik vertel het allemaal erg graag! Heerlijk om over thuis te vertellen. Ook had ik een boekje bij me met wat trouwfoto's. Dat vonden ze erg leuk om te zien en zo kon ik hun ook mijn familie voorstellen. Jaja ze weten nu alles over jullie! J
Vanmorgen ben ik met Leah en Francis naar de kerk geweest. Ze gaan naar de kerk in Mombasa city. Met de matatu natuurlijk. De kerkdienst was erg bijzonder om mee te maken. Met veel zang/dans maar ook een preek! De dominee preekte uit Mattheüs ..... , het was niet altijd te volgen maar ik was het er wel mee eens. Aan het einde van de dienst kon je naar voren komen om te kiezen voor Jezus en je te laten onder dompelen in het bad. Indrukwekkend om deze dienst te mogen meemaken! Aan sommige dingen kunnen de Nederlandse kerken een voorbeeld nemen.
Zo dit is het weer voor eventjes. De volgende keer hoop ik over het project te vertellen.

- Het weer is trouwens goed te doen, de maand juli is de koudste van het gehele jaar. Al lijkt het op een zonnige zomerdag in Nederland. Ik kan dus nog ff rustig overschakelen wat temperatuur betreft!
- Het eten is heel anders dan in Nederland. Veel rijst en papjes van fruit en groente. Maar het is allemaal goed te eten. Je moet je alleen wel over de lucht heen zetten, want daar zit je soms al vol van.

Heel veel liefs van Astrid!

Vertrek naar Kenia

Beste familie en vrienden,

Vanavond is het dan echt zover. De koffers (2 stuks) zijn gepakt en zijn elk precieshet toegestane gewicht. Dus 2x 23kg spullen bij me... Ik heb ook al veel voor de kinderen daar bij me. Zo heb ik bijvoorbeeld: vingerverf, smeltkralen, vouwpapier,stickers, kleurboekjes (voor verschillende leeftijden), stuiterballen, memorie en UNO.

Ik ben benieuwd wat ze er allemaal van vinden. Ook heb ik verschillende engels leesboekjes. Zoals Nijntje, Jip & Janneke en de kinderbijbel. Ditis vooral voor de 1 op 1 begeleiding in de periode dat de kinderen nog niet uit bed mogen. Vlak na de operatie.

Zo kom je wel aan volle koffers. Maandag heb ik nog een vrijwilliger gesproken die net uit Kenia terug is. Zij heeft veel vragen beantwoord en mij goed voorbereid op wat ik kon verwachten. Hier ben ik echt blij mee. Zij hebben het heel erg naar hun zin gehad en willen het lieft weer met mij mee. Ze vertelde ook dat het gastgezin waar je verblijft, je liefdevol inhun gezin opnemen, het eten meevalt maar je maag wel moetomschakelen

Maandag en dinsdag ben ik nog 2 daagjes met Hans weg geweest. Het is voor ons allebei niet te beseffen dat we elkaar straks heel lang niet zien. Het afscheid zal super moelijk zijn. Hans, ik hou van je!

Ik hoop vrijdag dus rond het middaguur aan te komen in Mombasa, Kenia. Ik zal dan z.s.m. een internet stick kopen en verbinding met Nederland gaan zoeken. Het is totaal 9.35u vliegen.

HET TOT NU TOE OPGEHAALDE BEDRAG IS:€ 4165,51
Dit bedrag is geheel voor de kinderen/ziekenhuis daar!!
Heel erg bedankt alvast voor jullie meeleven en vertrouwen. Wij en hun zij hier heel erg blij mee.

Liefs Astrid

Verhaal

Ineke van Huuksloot is 1 van de oprichters van DoinGoood foundation. Zij is sinds 16 april weer terug in Nederland. Zij is 10 weken in Mombasa geweest om alle projecten langs te gaan en veel zaken te regelen. Zij is ook in APDK geweest, het kinderziekenhuis waar ik heen ga. Hieronder een stukje uit haar blog over de dagen die zij mee was met de APDK ambulance:

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Ineke van Huuksloot:
Vandaag zijn we echt de bush in geweest met de ambulance van APDK. Het leek wel of we op safari gingen. Prachtige landschappen en vergezichten en af en toe dook er een dorpje (10 huisjes) op. We hebben een ronde gedaan langs scholen en klinieken om kinderen te zien die reeds geopereerd waren en gecontroleerd moesten worden en om nieuwe kinderen te zien. Het trieste is dat sommige kinderen al 2 jaar geleden gezien en doorverwezen zijn, maar nog steeds niet in het ziekenhuis van APDK zijn aangekomen voor controle door de chirurg!!!
Het grote probleem daarbij is geld voor transport. Het kost ongeveer 20 euro voor moeder en kind om heen en terug van Malindi naar Mombasa te gaan en dat kan men gewoon vaak niet betalen. Zeker niet de gezinnen die wij gezien hebben, vaak alleenstaand met veel kinderen. Een vrouw had er 9. En dan ook nog een zwaar gehandicapt kind erbij dat werkelijk niets kon. Niet bewegen, niet praten, geen enkele vorm van communicatie. Dat is een zware last en vaak gebeurt het dan ook dat zo'n kind niet de zorg kan krijgen dat het nodig heeft omdat de moeder nog zoveel andere dingen heeft om zich mee bezig te houden. Heel triest.
Gelukkig hebben een paar Nederlanders afgelopen jaar een fonds opgezet waardoor de aller armsten gesponsord worden voor hun transport kosten. Hopelijk kunnen de kinderen daardoor toch geopereerd worden waardoor de kwaliteit van hun leven zal toenemen.

We hebben ook veel gevallen gezien die nog nooit eerder door een dokter gezien waren. Een meisje van 18 jaar dat blind was en niet kon praten. Nog nooit een dokter bezocht, ongelooflijk. Mensen weten er geen raad mee, denken dat het een vloek is of weten gewoon niet dat er echt mogelijkheden zijn. Ze houden de kinderen gewoon thuis, ze gaan niet naar school waardoor ook niemand hen stimuleert of zelfs maar van hun bestaan afweet. Kinderen die alleen kruipend door het leven gaan, met slippers aan hun handen en grote plekken eelt op hun knieeen. Zo triest allemaal. Er is zoveel te doen en zoveel mensen te helpen!

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Na het lezen van zo'n verhaal krijg ik zoveel kracht, energie en hoop voor de tijd daar in Kenia. Het komt allemaal steeds dichterbij... Over 11 weken is het al zoveer... Soms vraag ik mij nu ook af wat ik allemaal aan het doen ben... Maar als ik dit dat weer lees; dan weet ik het weer HEEL GOED!

Ik ga daar de kinderen helpen, ze hebben het nodig! Al is het maar een druppel!!

Op dit moment staat de teller op: € 3140,-
Echt geweldig maar er is nog meer welkom!!

HIGH TEA 10 Maart + vorderingen

De high tea van 10 maart was een geslaagde avond.

Het was erg gezellig en dat voor het goede doel!

Op de speciale rekening voor Kenia staat op dit moment al:

€ 2710,00 !!

Daarvoor alvast hartelijk bedankt!

Vorderingen en HIGH TEA voor Kenia

Vorige week ben ik jarig geweest en ben helemaal verrast door de royale giften die toen zijn binnengekomen! Ik ben heel erg dankbaar dat er zoveel mensen meeleven en geld overhebben voor mijn project! Bedankt!

Voor 10 maart en 23 maart heb ik een HIGH TEA georganiseerd en waar al vele een uitnodiging voor hebben gehad! De opbrengst van deze HIGH TEA gaat volledig naar de projecten dus dat is zeker de moeite waard! Ik hoop dat jullie allemaal kunnen komen! Heb je nou geen uitnodiging gehad maar lijkt het je toch erg leuk... bericht mij even en het je bent ook van harte welkom!

Genodigde: Als je nog een moeder, tante, zus, dochterof buurvrouw heb (die mij wel een beetje kennen) zijn die ook hierbij van harte uitgenodigd om te komen!

Groetjes en tot dan!

Vluchtschema bekend

	Amsterdam	Nairobi	KLM-Royal Dutch Airlines KL 4141	07/07/11 20:40	08/07/11 06:15
	Nairobi	Mombasa	KLM-Royal Dutch Airlines KL 4154	08/07/11 11:30	08/07/11 12:30
	Mombasa	Nairobi	KLM-Royal Dutch Airlines KL 4133	14/12/11 18:10	14/12/11 19:10
	Nairobi	Amsterdam	KLM-Royal Dutch Airlines KL 566	14/12/11 23:15	15/12/11 05:40

Groetjes