Hallo allemaal,

Hier eindelijk een berichtje van mij. Het gaat goed met mij! Het begint allemaal een beetje te wennen. Ik zal bij het begin beginnen, donderdag avond ben ik vertrokken vanaf Schiphol. Het afscheid was erg moeilijk, en zeker omdat je weet dat het voor zo lang is! L Ik vloog naar Nairobi om daar over te stappen op een vliegtuig naar Mombasa. Het overstappen ging goed, koffers gehaald en opnieuw ingecheckt! 4 ½ uur gewacht en toen eindelijk naar Mombasa. Daar werd ik opgewacht door Peter. Hij is de lokale coördinator van Doingoood. Hij stond daar met een bordje met mijn naam erop! Erg grappig! Hij bracht mij naar mijn gastgezin. Ik woon nu vlakbij het vliegveld en hoor regelmatig de vliegtuigen over mij heen komen. Het gastgezin is erg aardig, het bestaat uit Mama Leah en Francis. Ook woont er nog een zoon thuis. De andere kinderen studeren buiten de stad of zijn getrouwd. Ik heb de kamer voor mij alleen, want er is op dit moment geen andere vrijwilliger. En dat vind ik helemaal niet erg!! Het is wel heel de dag Engels praten, maar dat went snel genoeg. Soms wel moeilijk om ze te volgen maar ze zijn zeer gewillig om het mij nader uit te leggen.
Zaterdag ging ik met een vriend van Peter de stad in. We gingen met de matatu. Dat zijn de busjes die hier in Mombasa rond rijden. Dat is hier het OV. De matatu's scheuren letterlijk door Mombasa. Er rijden echt zó veel van die busjes... niet normaal. Maar in elk busje zit een 'driver' en een man die iedereen aanroept. Hij roept de bestemming naar iedereen en regelt de betaling. Als je uit het busje wil moet je tegen het dak kloppen! Maar die busjes rijden zó hard, echt niet normaal. Allemaal door elkaar, elkaar afsnijden om als eerste bij de volgende mensen te zijn. Soms zit je met heel veel in het busje en er kunnen er altijd nog bij!
De jongen liet mij zien waar de supermarkt is en we hebben een internet modem + card gekocht om vanaf mijn laptop te kunnen internetten. Ook heeft hij mij fort Jesus laten zien, alleen de buitenkant want het was al erg laat. Misschien dat ik later er eens in ga kijken. Hier waren veel toeristen. En was ik tenminste niet de enige blanke! Want in de stad zelf voelt dat wel zo... je bent echt de enige en wordt door iedereen nagekeken. Wat ik in de stad heb gezien was soms echt heftig. Het is een drukte van jewelste en het is echt een chaos. Maar hier zal ik wel aan wennen. Ook hel veel oude gebouwen, lijkt alsof ze ieder moment kunnen instorten. Maar ik zal ook de straatkinderen met vieze oude kleren en zonder schoenen. Sommige met een lijmflesje om dit op te snuiven. Dit vind ik echt zo erg om te zien... kinderen vaak zonder toekomst. Even later voelde ik nog een graai in mijn broekzak. Gelukkig zat daar niets in, maar je weet weer ff heel goed waar je bent! It's real life for the childeren!
Ik ben nog niet in APDK geweest. Daar begin ik maandag pas. Het klikt erg goed met het gastgezin. Ze zijn heel erg geïntereseerd in 'the farm of my husband!'. En ik vertel het allemaal erg graag! Heerlijk om over thuis te vertellen. Ook had ik een boekje bij me met wat trouwfoto's. Dat vonden ze erg leuk om te zien en zo kon ik hun ook mijn familie voorstellen. Jaja ze weten nu alles over jullie! J
Vanmorgen ben ik met Leah en Francis naar de kerk geweest. Ze gaan naar de kerk in Mombasa city. Met de matatu natuurlijk. De kerkdienst was erg bijzonder om mee te maken. Met veel zang/dans maar ook een preek! De dominee preekte uit Mattheüs ..... , het was niet altijd te volgen maar ik was het er wel mee eens. Aan het einde van de dienst kon je naar voren komen om te kiezen voor Jezus en je te laten onder dompelen in het bad. Indrukwekkend om deze dienst te mogen meemaken! Aan sommige dingen kunnen de Nederlandse kerken een voorbeeld nemen.
Zo dit is het weer voor eventjes. De volgende keer hoop ik over het project te vertellen.

- Het weer is trouwens goed te doen, de maand juli is de koudste van het gehele jaar. Al lijkt het op een zonnige zomerdag in Nederland. Ik kan dus nog ff rustig overschakelen wat temperatuur betreft!
- Het eten is heel anders dan in Nederland. Veel rijst en papjes van fruit en groente. Maar het is allemaal goed te eten. Je moet je alleen wel over de lucht heen zetten, want daar zit je soms al vol van.

Heel veel liefs van Astrid!