Eerst wil ik jullie bedanken voor de lieve reacties. Het is echt fijn om ze te lezen als je zover van huis ben en alle geliefden zo mis. Bedankt! En ik kijk uit naar de volgende reacties! Mailen mag ook altijd... graag in een Word-bestand zodat ik niet lang op internet hoef.

Nu 2 dagen op APDK gehad. En ja, wat zal ik zeggen: Het is heftig maar ook leuk. Er zijn verschillende afdelingen op APDK, zoals fysiotherapie, ergotherapie, gipskamer, school, eetzalen en 3 slaapzalen. Maandag werd ik langs alle afdelingen rondgeleid. Overal handen schudden en uitleg horen. Het was erg interessant. Zo maken ze ook hun eigen protheses en brace. De collega's zijn erg aardig, alleen mijn naam vinden ze erg moeilijk om uit te spreken! J
Maandag ben ik eigenlijk overal gewoon wezen kijken, vragen, en voorstellen. Zo ben ik een tijd lang bij de ergo therapie geweest. Je ziet hier kinderen met klompvoeten, best vreemd om te zien. Sommige kunnen wel lopen maar vraag niet hoe. (op de bovenkant van hun voet!) Ook zie je kinderen met spina bifida (open ruggetje) Deze kinderen zijn vaak verlamd aan de benen. Bij de fysio leren ze hun toch nog wat mobiliseren. Met bijvoorbeeld een brace en krukken. Daar gaat wel lange tijd overheen. Ook liggen er kinderen in tractie of hebben gips. Ook zijn er kinderen met een waterhoofd. Echt sommige zo groot! Heftig zeg!

Dagprogramma van de kinderen:
- ontbijten
- wassen
- therapie
- thee pauze
- school
- Lunch
- rust tijd
- therapie
- thee pauze
- vrije tijd (speeltuin, tv kijken, spelletje)
- avond eten
- naar bed?

Ook was er maandag de Wardround. Dan lopen alle therapeuten lang de kinderen om hun vooruitgang te zien en rapporteren dit in het dossier. Of geven de wijziging door aan de verpleging. Dit is alleen op maandag. Soort MDO, voor de verpleegkundige onder ons. Zo ligt er ook een jongen met grote wonden. Hij heeft een infuusnaald en krijgt antibiotica in shot. Deze werd maandag gewijzigd omdat er niet genoeg resultaat te zien was.

Ook heb ik lekker bij de kinderen gezeten, kennis gemaakt en wat gespeeld. Een potje memory. Maar daar zijn ze beter in als ik! En ze waren helemaal gek van mijn stickers. Op hun hand en ze keken er de rest van de dag naar! Je maakt ze aan het lachen en je heb weer een hart gestolen. Ze zijn dol op wat extra aandacht. Dinsdag ben ik vooral bij de verpleegkundige geweest. Bedden opmaken, wonden schoonmaken, hechtingen verwijderen, medicijnen geven. Het was leuk maar zó anders!! 's Middags ben ik lekker met een groepje kinderen naar de speeltuin geweest. Er is een nieuwe speeltuin, aangepast op gehandicapte kinderen. Zij vinden dit zo leuk! Hele blije kinderen! En daar doe je het voor! Al is het wel erg vermoeiend, al die schommels, wipwap, draaimolens duwen. Gelukkig was ik samen met de ergo therapeut. Want in je eentje kan je niet die kinderen (met gips) tillen.

Nou dit was het weer! Hoop snel weer meer te schrijven! En misschien wat foto's te plaatsen!

Liefs Astrid vanuit Kenia, Mombasa

Ps. Mam en tante Agnita, ze drinken hier allemaal hun thee met melk! Hebben jullie dat hier vandaan ofzo?