Bestemming van het laatste donatie geld

Beste familie, vrienden en andere volgers,

Zo vlak voor het einde van het jaar, wil ik jullie nog vertellen waar het laatste donatie geld is heen gegaan. Na de eerste donatie (voor fysiotherapie) had ik nog 1632euro over.
In een van mijn laatste werkweken op APDK heb ik samen met Kate alle bedden langs gelopen. Sommige ledikantjes waren gamel of stonden te wiebelen. Maar ook waren de meeste matrassen van de grote bedden zo versleten of gewoon erg dun (nog dunner dan een tuinkussen). Toen heb ik samen met Kate een lijstje gemaakt met de aantallen.
Zij zou voor mij prijzen gaan opvragen en dan zou ik dat evt. financiëren.

Maar door de hele toestand met mijn gezondheid en mijn terugkeer naar Nederland is het er niet meer van gekomen. NU zag een pas geleden dat dit lijstje toch terecht is gekomen bij Doingoood foundation. Hier was ik erg blij mee, zo kon ik toch nog mijn plan financiëren. De kinderen zullen blij zijn met de nieuwe ledikantjes/matrassen. Allemaal dankzij jullie als gulle gevers aan APDK!

Daarna was er nog een klein bedrag over, dit is in de grote pot gegaan voor de operaties voor arme kinderen. Nog een goed doel dus! Zo is dit allemaal voor het eind van het jaar op de bestemming! (De speciale rekening die ik voor deze donaties had aangevraagd is bij deze opgeheven)

Met mijzelf gaat het redelijk goed. Ik ben weer voorzichtig aan het werk en dat gaat gelukkig goed. Na de tweede longontsteking lijkt het nu de positieve kant op te gaan. In het ErasmusMC Rotterdam zijn ze nog druk bezig met onderzoek te doen naar mijn 'geheimzinnige' troppische aandoening. Het is iedergeval niet iets bekend/Nederlands, want daar is het nu allemaal op getest!

Voorzichtig dromen Hans & ik toch weer over een terugkeer, dit zal voorlopig alleen nog maar dromen blijven, het zit er echt nog niet in! Maar als het definitief is horen jullie dat natuurlijk!

Dit is dan voorlopig de laatste blog! Bedankt voor het volgen en de lieve reacties!
Iedereen een voorspoedig, gezond en liefdevol 2012 gewenst!

Liefs, Astrid

Het liep ff anders...

Hallo allemaal,

Eigenlijk zouden we nu in Kenia moeten zitten maar het liep anders. Maandag 14 november hoge koorts gekregen. Uiteindelijk ben ik dinsdag 15 november opgenomen geworden in het Havenziekenhuis te Rotterdam. (Dit i.v.m. mijn terugkomst uit de tropen.)
Na veel onderzoeken is er eenfikselongontsteking geconstateerd...en is de koortssinds zondag aan het zakken. Weer een aardige deuk erbij, van die hoge koortvoelde ik me erg beroerd, benauwdheidsklachten waarvoor ik zelf aan het zuurstof lag. De dokters denken dat het een tropische longontsteking is omdat hij goed werkt op bepaald antibiotica en niet op de normale. Sinds vanmiddag ben ik weer thuis en moet dus weer opnieuw beginnen.

Vakantie is geanuleerd. Begrijpen doen we het allemaal niet meer.

Groetjes Hans & Astrid

We gaan weer... naar Kenia!!!

Beste familie en vrienden,

We gaan weer naar Kenia! Dat als eerste maar alvast gezegd! Hoe het gaat? Inmiddels ben ik uitbehandeld in Utrecht. Ze zijn er daar niet achter gekomen wat het nu uiteindelijk is. Erg jammer en best onzeker. Omdat wij het toch erg graag willen weten, hebben wij een 'second opinium' gehad in Rotterdam. Daar is een prof/tropenarts nu aan het uitzoeken wat het is. Er zijn al wat uitslagen bekend, maar veel nog niet. De uitslagen zijn tot nu toe goed en gunstig.

Maar waarom gaan we dan nu alweer terug? Ik spreek in 'we' vorm want Hans laat me niet meer alleen gaan!

Ik mag niet aan het werk gaan in APDK, dat is een te hoog risico. Ik vind dit erg moelijk maar moet hierbij geen risico's willen nemen. We gaan dus voor een korte vakantie (8dagen) en afscheid nemen bij APDK. (Details: D.V. Donderdag 17/11 t/m vrijdag 25/11) We verblijven in een hotel in Mombasa, Bamburi Beach.

Wij kijken er heel erg naar uit, zo blij dat we de kindertjes daar weer zien, onze vrienden/collega'sen gastouders.

Liefs, Astrid

Weer opnieuw in het ziekenhuis

Hoi allemaal,

Inmiddels in Nederland en opniew in het ziekenhuis. Namelijk in het Diakonessehuis in Utrecht. Ben sinds dinsdag middag opgenomen.
Wat het nu allemaal is.... tja dat vragen de dokters zich ook af.
Korte uitleg: eerst uitslag op armen en linker zijde, werden bulten en abcessen. 2x geopereerd en gedraineerd in Kenia. Aan de antibiotica. Hans kwam voor 4 dagen naar Kenia en we zijn samen terug gekomen. MRSA kweken afgenomen in Nederland, gelukkig negatief en nu dus weer welkom in Nederlands ziekenhuis. Gisteren de laatste 2 abcessen ingesneden en opnieuw aan de antibiotica IV. Weet nog niet hoe het gaat aflopen, ze zijn druk aan het zoeken wat voor (tropische) aandoening het kan zijn.

Maar.... ik wil graag nog terug naar Kenia.... weet alleen nog niet hoe, wat, wanneer! En hier ben ik ook behoorlijk van geschrokken dus.... laten we het rustig afwachten....

Maar ik mis Kenia echt, al die lieve kindertjes. So direct ineens afscheid moeten nemen en dat is me zeker zwaar gevallen. Vooral ook het afscheid van Gladys, Doreen, Dancan en mama Leah.

Dit was het voor nu. Als er plannen/ideeën zijn over de terugkeer, laat ik het direct weten!

Bedankt voor de geweldige lieve reacties!

Astrid

comeback in holland

Hallo allemaal,

Zoals de meeste wel gemerkt zullen hebben is het even geleden dat Astrid wat op d'r blog heb gezet. En dat terwijl ze dat elke week trouw deed, nu in het kort haar verhaal van afgelopen weken.

ongeveer 2 weken geleden begon ze een allergische reactie te krijgen dacht ze. maar later kwam ze erachter toen ze paar dagen later naar dokter ging dat het waterpokken waren. op zich heel gek want ze heeft ze als kind ook al gehad, maar oke met paar dagen ist over en dan weer voorbij. Niet dus het ging niet over en werd alleen maar erger, weer naar dokter, nu kuur mee gekregen tegen waterpokken. ook niet geholpen toen is ze paar dagen later naar ziekenhuis gegaan, de waterpokken waren allemaal gaan ontsteken en zat push onderhuids wat er niet uit kon. ze is opgenomen en geopereerd, alle pokken, ongeveer 20 kleine en 7 grote, zijn opengesneden en push eruitgehaald. nu wel goed antibiotica erbij en dan met paar dagen genezen. maar ze was natuurlijk heel niet blij en erg down, dus ben ik, hans, vrijdagavond en zaterdag nacht met vliegtuig naar kenia gekomen en ben bij haar in ziekenhuis waar ik ook kan slapen en eten. gister is ze weer geopereerd, de antibiotica sloeg niet aan en het ging niet lekker. nu is er wel een bacteriesoort gevonden in een kweek van de vorige operatie en kunnen ze gericht behandelen. ze voelt zich nu best wel goed, blij dat ik er ben en ik denk dat antibiotica nu wel goed aanslaat. gelukkig heeft ze hier ook heel veel vrienden die elke dag komen en haar bezoeken, echt lief.

Maar al is dit een goed ziekenhuis het is nog steeds in kenia, en echt heel wat anders dan nederland...

we hebben geboekt voor morgenavond en hopen samen woensdamiddag in amsterdam aan te komen. en dan moet ze nog wel poosje naar ziekenhuis in nederland.

Astrid heeft het hier allemaal wel heel moeilijk mee, ze komt om goed te doen en nu dit...

ook is ze nog echt niet klaar hier, ze mist de kindjes zo, en had nog veel plannen. maar het is niet uitgesloten dat ze hier als ze beter is na onze vakantie nog poosje blijft voor de afronding van haar 'Kenia project'

groeten nog uit Kenia

Hans

Week 10 in Kenia

Hallo allemaal,

Hoe gaat het daar in Nederland? Het begint al herfstachtig weer te worden hoorde ik? Kan er op dit moment nog weinig bij voor stellen nu ik hier in de hitte zit. Het gaat weer goed, voel me weer helemaal gezond. Maandag was ik (beetje te snel) weer aan het werk gegaan, helaas kreeg ik s 'middags opnieuw koorts en op mijn armen en schouders stonden toen echt de blaren. Gek gezicht hor! En al mijn collega's waren echt super bezorgd, hadden dit nog nooit mee gemaakt en dachten echt het ergste. Gelukkig zijn de blaren nu weg, ik heb een nieuwe huid en moet ik vooral de komende tijd voorzichtig zijn in de zon.

Wat vinden jullie van de foto's die Hans geplaatst heeft? Hopelijk geeft het weer een wat beter beeld van mijn werk hier.

Woensdag ben ik samen met Katarina & Leonie (mijn Duitse mede-vrijwilligers) naar Bombolulu Workshops & Cultural Centre geweest. Dit is ook een project van APDK Coast Branch. Hier werken 150 personen met een handicap. Zij maken hier echt van alles. Vooral veel typische Afrikaanse dingen. Denk hierbij aan kralenkettings, armbanden, houten voorwerpen, tassen, kleding en sjaals. Allemaal met de hand gemaakt en van goede kwaliteit. In de shop was het echt geweldig om alle producten te zien. Zo heb ik een leuke handtas gekocht, een houten armband en nog een paar handgemaakte spullen. En dan ook nog het Cultural Centre. Dit beeld het Keniaanse leven uit. Helaas waren wij er in de ochtend en zowat de enige gasten. Ik wil er zeker een volgende keer heen want nu heb ik de helft nog niet gezien.

Donderdag en vrijdag weer hard in de kliniek aan het werkt geweest. We hebben nog steeds veel wonden en er komen wekelijks nieuwe patiënten met grote wonden. Zo is er een meisje van 15 jaar opgenomen. Haar naam is Eunice. Ze woont in het platteland van Kenia en was tijdens het spelen op een slang getrapt en is toen gebeten. Er zijn in Kenia veel slangen en de mensen op het platteland weten dat het beste. Maar sommige slangen liggen verborgen in het hoge gras en zijn razendsnel als ze een prooi zien. Eunice is in haar rechtervoet gebeten, het gif heeft haar bot aangetast en er is een grote wond zichtbaar. Vorige week is ze voor operatie geweest. Ze heeft nu zo'n 10 pinnen in haar voet die met elkaar verbonden zijn (Externe fixt) En ze heeft een huidtransplantatie gehad voor de wond. De wond is 20cm lang en 15 cm breed. Zowat de gehele voet. Helaas was vrijdag bij de wondverzorging de huid bijna helemaal zwart en necrotisch. Opnieuw een tegenvaller voor haar en de wond is hier door weer verder achterop. De wond is nu erg vies en groot. Gelukkig kreeg ze al antibiotica IV, het is nu de wond dagelijks verzorgen en dinsdag aan de arts laten zien. Ik hoop maar het beste voor dit meisje.

Omdat ik voor deze week niet veel bijzonders te vertellen heb, wil ik wat meer uitleg geven over de geldstand. Via Hans heb ik gehoord dat we totaal € 4540,50 hebben ontvangen. Hiervoor zijn we iedereen erg dankbaar. En we willen hier dan ook duidelijkheid over geven. Het meeste geld is binnengekomen na verspreiding van de (gesponsorde) flyer. In deze flyer had ik speciaal geld gevraagd voor nieuw bed dengoed, nieuwe uniformen en voor de fysiotherapie. De vrijwilligers Chantal, Petra & Svenja die kort voor mij bij APDK waren, hebben het nieuwe beddengoed en uniformen gesponsord. Hierdoor kan ik dit niet meer sponsoren. Gelukkig hebben ze de belangrijkste nog voor mij overgelaten! :-) (Fysio)therapie, waarvoor de kinderen uiteindelijk hier in de kliniek zijn. We hebben met elkaar ervoor gezorgd dat de kinderen meer therapie krijgen en er ook totaal meer kinderen geholpen kunnen worden. Super! Voor het overige geld (€ 1690,50) gaan we ook nog een goede bestemming zoeken. De eerste beachtrip is voor een 1/3 deel ook door mij gesponsord. Zodra de bestemming bekend is horen jullie er uiteraard meer over! Zoiezo heel hartelijk bedankt natuurlijk, ook namens Mama Leah en de kinderen van APDK.

Ook hartelijk bedankt voor alle hartelijke reacties en emails. Zeker tijdens de dagen dat ik ziek was, heeft het mij erg goed gedaan!

Nog even wat andere cijfertjes op een rij:
-Al 71 dagen weg van Nederland, Hans en alle familie
-Nog 42 dagen voordat Hans naar Kenia komt
-Nog 88 dagen voordat ik weer terug ben in Nederland

Heel veel liefs,
Astrid

Week 9 in Kenia

Hallo allemaal,

Hier alleen even een kort berichtje uit Kenia. Gisteren zijn we met de kinderen van de kliniek naar het strand geweest. Helaas heb ik daar een Zonne/hitteslag opgelopen. Afgelopen nacht kon ik maar niet in slaap komen, mijn schouder/rug deden zo'n pijn van het verbranden. (En ja, ik had me heel goed ingesmeerd, maar de Afrikaanse zon is wel ff wat anders) Op gegeven moment kon ik niet meer liggen en alles voelde stijf aan. Mijn huid gloeide en was wat kortademig. Kreeg hoofdpijn en voelde me duizelig terwijl ik gewoon zat. Zat het ene moment te rillen van de kou en daarna weer had ik het smorend heet. Ik voelde me echt beroerd! Maar het was nacht.... Ben toen ff wat gaan lopen in huis maar toen kreeg ik ook nog braakneigingen. Sorry... het was echt niet te harde. Heb toen eerst heel veel gedronken en gelukkig zakte het.
In de ochtend, na uiteindelijk 1,5uur geslapen te hebben, hoorde ik van Mama Leah dat het een zonneslag geweest is. Komende dagen uit de zon blijven en de verbrande huid goed koelen en genoeg drinken!

Zonneslag:
Ontstaat door een ontregeling van het warmtecentrum in de hersenen als gevolg van directe zonnestralen op het hoofd. De lichaamswarmte en de warmte van buiten worden niet voldoende afgevoerd. Zo kan men bewusteloos raken.

Tja... je blijft toch een blanke die niet echt berekend is op de Afrikaanse zon. Verder was deze week goed verlopen. Er verblijven nu hier bij Mama Leah ook nog 2 Duitse vrouwen. Was wel ff wennen om weer nieuwe mensen erbij te hebben, maar het gaat goed. Volgende keer wordt het weer een uitgebreid en lang verslag maar voor nu is dit even genoeg.

Mams en Hans, maak je niet te veel zorgen, ik voel me weer goed!

Groetjes en veel liefs,
Astrid

Ps. Hans zal binnenkort foto's van hier uploaden. Via Suzanne heel wat foto's gehad en in Nederland gaat dat heel wat sneller als hier!

Week 8 in Kenia

Hallo allemaal,
Hoe is het daar in Nederland? Valt het weer nog een beetje mee? Hier wordt het zowat elke dag warmer en warmer. En dat is wel te merken tijdens het werk!
Hier gaat het verder allemaal goed. De week gaat erg snel.
Door de weeks werken er normaal 2 Keniaanse verpleegkundige en ik dan. Maar nu was er 1 ziek en de andere verpleegkundige die waagt zich niet aan de wondzorg. Zij is meer voor het papierwerk. Vraag niet waarom, ze zou het eigenlijk gewoon moeten doen. Maar dus kwam de wondzorg op mij neer. Gelukkig vind ik het leuk om te doen en kreeg ik hulp van Riëtta.
Op dit moment zijn er zo'n 15 kinderen met wonden. (Dat is erg veel voor hier) We starten s'morgens met het lezen van de rapportage. En toen viel me al iets op. In het weekend waren er maar enkele wonden verzorgt. Vreemd! Terwijl er toch best grote/vieze wonden bijzitten.
Maar maandag begonnen we enthousiast alle wonden te verzorgen. Bij sommige wonden vind ik het nodig om dit elke dag te doen. Maar daar denken ze hier anders over.
Zo is er bij ons een meisje opgenomen met de naam Furah. Zij heeft op haar linker onderbeen 3 wonden. 1 wond is zelfs zo diep dat je het bot ziet. En als dit gaat infecteren kan dit erg gevaarlijk zijn voor het bot/been. Het weekend hadden ze haar zelf pas na 3 dagen verzorgd!!!! Oh ik was echt boos. Waar slaat dit op, gebrek aan kennis ofzo? Dus maandag wilde ik haar zeker weten de wondzorg geven. Toen ik haar had geroepen kwam mijn verpleegkundige collega naar me toe. Ze zei: 'Zij heeft gisteren nog wondzorg gehad. Morgen mag zij pas weer!' Ze liet het me gewoon niet doen hé! Nou toen was ik ff hééééél erg boos. Heel beheerst uitgelegd waarom ik haar juist wilde verzorgen. Maar nee, ze bleef erbij. Dit was een hele domper en ik was er erg gefrustreerd door.
In de middag de gehele situatie aan de behandelend fysiotherapeut van Furah zitten vertellen. Hij was er ook erg verbaasd over. Hij zei: 'Morgen komt dr. Stan, we vragen zijn mening wel en dan hoor je het!'. Deze situatie heeft me de hele dag dwars gezeten.
Dinsdag kwam de dokter dus, en die heeft ff haarfijn uitgelegd dat deze wond zeker weten elke dag verzorgd moet worden! Daar was ik wel blij mee! Dus nu laten ze het allemaal aan mij over. Gelukkig maar!

Ook nog een andere pijnlijke situatie op maandag. In 1 van mijn eerste blogs heb ik verteld over Elinah. Het meisje van 17jaar met 2 klompvoeten, waarvan er nu 1 is geopereerd is. Die voet is nu dus gaan ontsteken. Een diepe botinfectie. Op maandag middag hebben we bij haar een incisie gedaan. Het was heel erg pijnlijk voor Elinah maar wel veel beter. De rotzooi die eruit kwam was echt slecht. Ze heeft toen ook gelijk een infuusnaald gekregen en krijgt nu dagelijks antibiotica IV. Ik heb het echt met haar te doen, het zit echt niet mee. Hopelijk slaat de antibiotica goed aan en geneest ze hier snel van.

Woensdag was het einde van de Ramadan maand, en omdat het hier 1 van de grootste godsdiensten van Kenia is, was het een nationale vrije dag voor iedereen. Het suikerfeest! Die dag lekker relax gedaan en in de avond ben ik samen met Gladys en Doreen naar Mombasa stad geweest. Eerst op bezoek in het ziekenhuis. De dochter van onze collega ligt in het ziekenhuis met Hepatitus A. Gelukkig gaat het alweer wat beter. Daarna nog even de stad in gedoken. Het was er gezellig druk i.v.m. het suikerfeest. Overal versieringen en lichtjes, lijkt een beetje op Kerst in Nederland. Veel moslims in hun traditionele kleding, mannen in witte jurken! Was apart om dat allemaal zo mee te maken. Het is hier in Mombasa zelfs de grootste godsdienst, dit omdat er veel Moslims vanuit Saoedi Arabië (over zee) hier naar toe zijn gekomen. Zomaar dus een vrije dag midden in de week.

Donderdag en vrijdag verliep rustig. Vrijwilliger Riëtta is weer terug naar Nederland en we kregen 2 dagen bezoek van Jannie. Een vrijwilliger die maandag start op Bombolulu school. Deze week is echt omgevlogen. Gelukkig wel veel kunnen beteken wat de wondzorg betreft. Hopelijk nemen ze mijn standpunt nu wat meer serieus dan hiervoor.

Iedereen een fijn weekend en een goede volgende week!

Liefs, Astrid